What’s in a name…

Veel. Een heleboel anatomie dingen zijn heel gemakkelijk te onthouden door hun Latijnse betekenissen en latijnse achtervoegsels – latinisten zoals ik weten bij een woord als ‘vertebrae’ automatisch (hoop ik?) dat het hier om een genitivus van het woord ‘vertebra’ gaat en dat het dus ‘te maken heeft met de wervels’ – zoals de incisura vertebrae of de foramen intravertebrae etc. (is het nu inter of intra – ach ja…)

Het is dan ook zéér irritant dat wij Nederlands hebben besloten om elke -ae als een éé in zee uit te spreken, zowat elke c als een s en elke u als een u ipv een oe.

1) Het klinkt van geen meter – hoe moeilijk is het om om te schakelen naar de échte uitspraak?

2) Het is gewoon irritant want ik herken het dan niet als Latijn en dat is stom, want het kennen van de betekenis van die woorden helpt echt bij het onthouden van de namen…

Maar ik denk dat reden 1 toch het zwaarste telt voor mij. Het klinkt gewoon zo lelijk!

Het eerste anatomiepracticum

Natuurlijk wil iedereen weten hoe mijn eerste practicum ging, dus daarom ook een blogpost .

• De lijken ruiken niet naar lijkenlucht, maar wél naar één of andere hele penetrante thijmgeur. Echt vies is het niet, maar het is gewoon een uiterst rare en vreemde lucht.
• De lijken zien er niet eens uit als normale lijken – alles is wat grijs-bruin, dus eigenlijk snap ik niet waarom we zo nodig naar die lijken moeten kijken – ‘t lijkt toch nergens naar!
• Het is wél heel mooi om te zien, hoe alles zo mooi in elkaar past en al die spieren er voor zorgen dat alles goed werkt enz.
• De huid van die ‘preparaten’ blijft ontzettend goed bewaard: één lijk had nog gewoon een behaarde arm, een ander lijk had heel duidelijke rimpels – ‘t was gewoon normale huid, zij het wat verkleurd, zodat ze allemaal op Aziaten leken.
• Het ‘ergste’ vond ik niet de lijken, maar de doorsneden – gewoon een ‘half’ mens over de gehele lengte van de ruggengraat… Of transversale doorsneden van de ruggengraat – allemaal van die stukjes… Brr. Ik zie dingen toch het liefste in hun geheel denk ik.

Hoort dit nu bij pathologie of immunologie? Ik zou ‘t niet weten . Op zich was het wel heel leuk – je krijgt toch maar de gelegenheid om het menselijk lichaam iets nader te bestuderen, maar aan de andere kant vind ik het nog steeds wel wat macaber.

Het tentamen was PRUT

Kan er niets anders over zeggen.

1. Het leek totaal NIET op de oefentoets
2. Ze vroegen allerlei loze details – terwijl ze juist beweerden dat je de grotere lijn moest zoeken enz.
3. Er zaten teveel strikvragen in – kom op, het is GENEESKUNDE, geen IQ-test
4. Conclusie: ook al had je veel geleerd en alles keurig bijgehouden (zoals ik!), heb je nog geen garantie op een voldoende, omdat ze van die dingen vragen die ofwel in een strikvraag verborgen zitten, ofwel zo’n miezerig detailtje waren dat je ze vergeten bent als je niet 4 uur per dag studeert.

Wat me tot de volgende vraag leidt – ze zeggen allemaal dat je naast de studie nog allerlei sociale toestanden moet onderhouden – zéker ook dingen naast je studie doen want dat is alleen maar goed – maar als je het Zo Goed moet kennen dat je Elk Loos Detail kunt oplepelen heb je toch geen leven meer?

Maar goed. In de volgende periode krijg ik onder andere  anatomie (woensdag eerste practicum, whaah!) en men zegt dat het lastig is, dus ik ga maar braaf leren. In elk geval ga ik nu het maximale uit mijn leertijd proberen te halen en kijken of het dan beter gaat… (dus minder SOG en dergelijken… )

Lelijke layout, he?

Ja, hij is lelijk en ik vind hem echt niet mooi, maar dit is min of meer de enige layout die mijn mooie geordende categorieën goed weergeeft, dus dan moet ik er maar aan geloven. Waarom mag je bij wordpress.com niet de stylesheet aanpassen? Brrr!

Ontdekkingen week #3

• Kankercellen delen op een afwijkende manier (zo splitst het DNA tijdens de mitose bijv. in drieën ipv in tweeën)
• Zonne-allergie is natuurlijk geen allergie voor de zon, maar inmiddels weet ik wat het wel is: de zon doet eiwitten muteren (kort door de bocht ) en daar kan het lichaam met een allergische reactie op reageren

Ik doe nog steeds mijn best om m’n ontdekkingen bij te houden, maar het zijn er niet zo veel… Overigens bedoel ik dus echt de ‘oooooooh zit dat zoooo?’ ontdekkingen en niet zo zeer de nieuwe leerstof – ik heb bijvoorbeeld geleerd dat psoriasis en reuma vaak allebei voorkomen enz. enz. enz. maar dat is niet écht een ontdekking oid.

Oefenen voor het tentamen ofzo?

Krijgen we misschien iets meer dan die éne meerkeuze toets? We mogen maar 13/50 fout hebben dus ik zou wel graag iets meer willen kunnen oefenen… Laatst nog 40/50 gehaald – dat is dus nét op het randje en ik eis persoonlijk meer van mijzelf.

Bij Biologie krijgen ze tenminste zoveel oefentoetsen als ze maar willen – gewoon toegang tot een database met vragen en ze kunnen dus naar hartelust oefenen. Hoe moeten wij dat doen?

Zo word je wel érg in het diepe gegooid – ook prima, maar dan moet je dus wel de gelegenheid krijgen om te zwemmen, toch?

Ontdekkingen week #2

• Verschoningsrecht is meer een plicht dan een recht
• Blijkbaar verschilt de genregulatie bij eukaryotische organismen
• De toll-like receptor heet zo omdat de ontdekker hem ‘toll’ vond

(niet zoveel he? Heb er nog speciaal geprobeerd om op te letten.)

Boekenellende

Lekker handig zeg. ‘Vergeet’ de studievereniging van onze faculteit te vermelden dat je naast hun geniale boekenpakketten nog veel meer boeken nodig hebt! En daar kom je dus vier dagen voor het tentamen achter… En laat dat bewuste boek 1) niet in de bibliotheek te vinden zijn en 2) uitverkocht zijn in de boekwinkel. Elders kopen is niet echt rendabel omdat ik dan m’n 10% korting mis…

Sowieso is het niet handig qua financiële planning. Nu financieren mijn ouders mijn geneeskundeopleiding, maar ik ben nog wel mens genoeg om me ietwat asociaal te voelen als ik aankom met ‘mam, ik heb nu wéér een boek nodig – het kost 37,50 – en oh, ik moet ook nog een jas en een snijset hebben à 21,70 en 17,50′.

Kunnen ze niet direct een duidelijke prijsopgave geven? Natuurlijk – er is de kernboekenlijst, maar kunnen ze die niet meteen met alle informatie sturen? De kernboekenlijst heb ik pas ingezien toen ik mijn boeken al had gekocht – natuurlijk waren ze ook niet op tijd met iedereen de juiste toegang geven op blackboard: pas toen de studie 1 dag was begonnen (en de boeken besteld) kregen we de toegang…

Dus nee, het bevalt mij niet in het minst. Ik wil weten waar ik aan toe ben en niet elke keer samenvattingen in de bieb moeten maken van boeken die ik niet heb!

Ik vraag mij af of het op andere universiteiten beter is geregeld…

Ontdekkingen week #1

• Cellen hebben wel degelijk een skelet (het cytoskelet ) en zijn dus geen blobjes water zoals ze je doen geloven op de middelbare school
• Th cellen hebben ook echt nog een ‘functie’ – ze spelen een rol bij oa allergieën
• Bloedplaatjes zijn volwaardige cellen met mitochondriën enz. ipv ’stukjes dode cel’
• Cytoplasma wordt ook wel cytosol genoemd (waarom is me een raadsel…)
• Er bestaan ook feed forward systemen (die soms nog positief zijn ook!)
• Prionen zijn gewoon verkeerd gevouwen eiwitten
• Eiwitten worden geholpen bij het vouwen door zo’n ‘chaperone’
• De werking van collageen en elastine – de ene is dus zo’n in elkaar gevouwen helix (3) en elastine is net zoiets als rubber, met van die kruisverbindingen
• Aan een in de cel gesynthetiseerd eiwit kunnen ook nog allemaal andere dingen zoals suikers worden vastgemaakt
• Er bestaan peroxisomen
• Epitheelcellen zijn gewoon alle cellen die dicht tegenelkaar zitten (sliiiim!)
• Cellen zijn echt ontzettend mooi om door de microscoop te zien
• Wat ben ik blij dat ik geen huidziekte heb, zeg!

Huiswerk!

Voor het eerst in tijden moet ik weer eens aan de bak en maak ik huiswerk. ‘t Is best leuk hoor, heel idyllisch, met je boek en laptop aan de eetkamertafel en werken maar. (Vreemd genoeg kan ik na al die jaren nog steeds niet geconcentreerd werken aan mijn bureau – ik heb ook m’n examens geleerd aan de eetkamertafel.)

‘t Is ook leuk dat er eindelijk eens iets wordt gedaan met alle moeite die je in huiswerk steekt. De opdrachten die je maakt en uitwerkt dragen bij tot het begrip van de stof (en nu écht) of je kunt ze gebruiken om practica beter te begrijpen.

Ja, die practica zijn ook iets. Op de middelbare school vroeg je je nog af wat je aan het doen was – loos stofjes bij elkaar gooien – hier heeft elk practicum zo z’n functie. De opdrachten die je maakt worden keurig nabesproken en je hebt echt het idee dat je iets hebt geleerd.

Misschien is dat wel waarom het huiswerk maken nu zo verhelderend is. Ik leer nu tenminste iets.