Twee brandende vragen…

1. Hoe kan het dat je tijdens een scopie gewoon kunt ademen? Want je zou toch verwachten dat het strotklepje dan dichtgaat?

2. Wat gebeurt er als je je spieren zodanig traint dat je lenig wordt? Dus dat je bijv. met gestrekte knieën de grond aan kunt raken of nog ‘dieper’ kunt doorzakken in die strek? Worden de actine/myosine filamenten dan gewoon verder uit elkaar getrokken? Maar daar zit toch een limiet aan? Hoe zit het dan met slangenmensen?

Twee van die vraagjes die je natuurlijk pas bedenkt wanneer je geen les meer krijgt van de docenten die hier veel van af weten…

Waarom zetten ze niet gewoon de e-mail adressen van die docenten online?

Er sprong iemand voor de trein…

…dus ik mocht niet meer naar binnen bij mijn practicum omdat ik te laat was. Jammer, maar gelukkig is er morgen nog een kans…

*slaakt diepe zucht*

De douglaszak

Laatst hadden we een fysiologiepracticum waarbij we in een Douglaszak moesten ademen en de lucht moesten analyseren voor een BMR (basal metabolic rate) bepaling. (klik hier voor een plaatje  – het is dus die zaktoestand waar de vrouw bij staat). Voor een BMR bepaling moet je echter lekker rustig en ontspannen zijn, en dus mochten we op de tafels liggen met een kussen onder ons hoofd.

Het was echt te grappig. Op een gegeven moment lag de halve groep (je werkte in tweetallen, de ander hield de tijd in de gaten) rustig in zo’n zak te ademen. Het is dan zo ontzettend stil in het lokaal – je hoort wat geruis van de computers die aanstaan, een paar piepjes van het analyse apparaat – maar verder heerst er een rustige vrede en kun je elkaar (als ‘tijdsbewakers’) af en toe toegrijnzen.

Wat ik me echter wel afvraag op zo’n stil momentje: denken ze nou serieus dat we hier dokters van worden? We worden geacht om enorme hoeveelheden informatie tot ons te nemen, waarvan de helft het ene oor in en het andere oor uit gaat – en zeker een aantal mensen niet eens de moeite neemt om überhaupt te leren.

En wat krijgen we voor onderwijs? Leuke (maar ook loze) proefjes, in totaal 4 uur practicum in de week, 4 uur college en 4 uur werkgroepen – en aan ons worden uiteindelijk levens toevertrouwd? Tja…

Bereid allemaal je practica voor! (of: ga niet bij mij bedelen…)

Als er bij een practicum staat dat je de leerstof moet doorlezen, is het verstandig om dat ook even te doen. Het is misschien veel en misschien snap je er weinig van – maar dan heb je het in elk geval wél gedaan en begrijp je hopelijk waar je je de komende twee uur mee bezig gaat houden.

Als je er niets van snapt omdat je ofwel niet genoeg Nederlands kunt om de lesstof te begrijpen, ofwel door een gebrekkige voorbereiding, ga dan niet expres willen samenwerken met de mensen die hun werk wél hebben gedaan. Vooral bij fysiologie practica is het storend omdat het al moeilijk is als je het wél hebt voorbereid – als je dan een foutje maakt, is er niemand die je kan corrigeren en dus heerlijk foute meetwaarden, waar we straks wel een leeronderzoek mee moeten doen! Tijd om die fouten te corrigeren is er helaas niet, dus ja… Je snijdt alleen jezelf maar in de vingers.

Ook, als je iets volslagen oninteressant vindt – ga dan met je vriendjes gezellig shoppen en skip het hele practicum. Ga dan niet de mensen die alles wél begrijpen zitten lastig vallen met opmerkingen als ‘jij hebt er ook zin in, vandaag, he?’ enzovoorts – sommige mensen vinden histologie nou eenmaal leuk en zijn niet zo stom dat ze simpele aanwijzingen om bepaalde structuren op te zoeken en te tekenen niet begrijpen.

Natuurlijk leer ik er wat van als ik mensen die het niet begrijpen iets uit leg  – alleen over het algemeen leg ik mensen alleen iets uit wanneer ze het ofwel vriendelijk vragen (gebeurt niet vaak) of wanneer ze zo irritant zijn met hun ‘ik zie niks’/ ‘ik kan niets vinden’ gedrag dat ik maar ga uitleggen om van die opmerkingen af te zijn.

Conclusie – neem even de tijd om de avond voor je practicum de stof enigszins door te nemen – natuurlijk hoef je niet uren te studeren, want dat doe ik ook niet. Maar gedraag je toch alsjeblieft alsof je de studie leuk vind en ook graag arts wilt worden…

Tsss.

Er is geen ander woord dan dit om te beschrijven hoe ik denk.

Feedback geven dat ik harder moet praten & meer de aandacht naar me toe trekken… als de halve groep niet eens oplet en lekker aan het kleuren is in hun syllabi, kletst met zijn/haar buurvrouw  of lusteloos voor zich uitstaart?

Hoe kinderachtig zijn we tegenwoordig? Is het zo moeilijk om even een uurtje naar je medestudenten te luisteren? Ik weet het, de werkgroepen zijn loos en het is allemaal stom – maar houd dan even rekening met je medestudenten die staan te presenteren, bijt even door de zure appel heen en doe even, maar één uurtje, alsof je ook maar een greintje sociale intelligentie bezit.

Ennem… Ik weet dat onze tutor niets ziet, maar in de beoordeling professioneel gedrag in de leergroep zit ook een onderdeeltje dat je actief moet meedoen als je eigen groepje/presentatie al is geweest…

Voor het geval jullie je al zorgen begonnen te maken…

nee, jullie geliefde LC is niet geveld door één of ander virus – nouja, eigenlijk wel. Dit virus is namelijk het NaNoWriMo virus. Ik doe dit jaar voor de derde keer mee (afgelopen twee keer ook gewonnen, uiteraard) en ja, daar gaat nu eenmaal wat tijd in zitten…

Voor de nieuwsgierigen echter een korte samenvatting van m’n week:

• Gezondheidsbevordering kan érg leuk zijn als je het van een goede docent krijgt!
• Heb mijn eerste ‘vieze’ anatomie practicum gehad – de longen. Bleh, wat is dat SMERIG
• 3,5 uur wachten op een college van 30 minuten. Hadden ze dat niet ietsje eerder kunnen melden?